Óvinir mínir, köngulærnar, eru farnar að sækja að og hreiðra um sig í ýmsum hornum og kimum. Ég hef lent í ýmsu varðandi köngulær m.a. verið í sturtu og opnað augun eftir gott andlitsskol og áttað mig á að beint fyrir framan andlitið á mér er hangandi könguló í eigin vef. Það var óvæntur glaðningur. Yfirleitt áður en ég fer í sturtu kanna ég alla sturtuna vel og vandlega hvort að það sé eitthvað óvænt þar en í dag gerði ég það ekki, af einhverjum ástæðum. Þegar ég kom úr sturtu og leit eitthvað upp í glugga, hafði þá ekki bara verið þessi líka ágæta hlussukönguló beint fyrir ofan hausinn á mér á meðan ég var í sturtu. Og bara þessi hugsun að hún hefði hugsanlega geti dottið á mig og bitið úr mér allt líf skelfir mig hryllilega og lætur mig sennilega fá martröð í nótt.
Það er líka ógeðslega leiðinlegt að vera ein heima. Hvað á maður að gera þegar maður er einn heima? Bara leiðinleg sjónvarpsdagskrá í gangi og ég er búin að skoða allt í tölvunni. Maður neyðist kannski bara til að horfa á Innlit/Útlit. (vá, ég festist alveg í svona 10 mín yfir nýja húsinu sem Nadia var að innrétta).
ég mæli með því að þú byrjir að stunda lestur, fátt betra fyrir sálina